Visa on arrival Indie: dla kogo jest wiza na lotnisku i dlaczego Polak jej nie dostanie

Adres oficjalnego formularza e-Visa, do którego linkują ambasady Indii, nadal kończy się na „tvoa.html” ^[11]. To najpewniej ślad dawnej nazwy programu: Tourist Visa on Arrival ^[3]. Mimo to visa on arrival w Indiach przysługuje dziś tylko obywatelom trzech państw: Japonii, Korei Południowej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, przy czym obywatele ZEA muszą spełnić dodatkowy warunek ^[1].

W skrócie: jako Polak nie dostaniesz wizy po przylocie. Zanim wsiądziesz do samolotu, musisz złożyć online wniosek o e-Visa i poczekać na status GRANTED. Inna droga to wiza papierowa wydawana przez ambasadę.

Kto może dostać visa on arrival w Indiach?

Visa on arrival przysługuje tylko obywatelom Japonii, Korei Południowej i ZEA, a Emiratczykom tylko wtedy, gdy mieli już wcześniej indyjską wizę. Tak to ujmuje oficjalny portal Indian Visa Online w odpowiedzi na pytanie Q25 ^[1]:

„The Visa on Arrival facility is only for the nationals of Japan, South Korea and UAE (only for such UAE nationals who had earlier obtained e-Visa or regular/paper visa for India).” ^[1]

Według portalu z tej formy wizy korzystają więc tylko:

Obywatel ZEA, który leci do Indii pierwszy raz, też musi więc złożyć wniosek o e-Visa. Serwis globalvisashop.com, opisujący wyjazdy z Dubaju, mówi to wprost: Emiratczycy jadący po raz pierwszy składają wniosek o e-Visa ^[8].

Visa on arrival Indie a obywatele Polski: dlaczego to nie działa?

Polska nie ma tego przywileju, bo portal ogranicza visa on arrival do trzech państw, a wszystkich pozostałych odsyła do wniosku online. W tej samej odpowiedzi Q25 czytamy, że obywatele innych krajów uprawnionych do e-Visa muszą wypełnić wniosek online i „must wait till the confirmation/Grant of ETA for travelling to India” ^[1]. Oznacza to, że przed podróżą trzeba poczekać na potwierdzenie, czyli przyznanie ETA (elektronicznego zezwolenia na podróż).

W praktyce:

1. Polak nie może przylecieć do Indii bez wizy z zamiarem kupienia jej przy okienku.
2. Jedyną wizą „na lotnisku” dostępną dla Polaka jest naklejka lub pieczątka, którą urzędnik imigracyjny umieszcza w paszporcie na podstawie przyznanego wcześniej ETA ^[1].
3. Wizę tradycyjną, potrzebną np. do pracy, studiów lub wjazdu w celach dziennikarskich, Polak uzyskuje przez Ambasadę Indii w Warszawie, nie na granicy.

Ile kosztuje i jak długo ważna jest visa on arrival w Indiach?

Portal rządowy nie podaje w FAQ ani opłaty, ani okresu ważności visa on arrival ^[1]. Poniższe dane pochodzą wyłącznie z serwisów komercyjnych, więc traktuj je orientacyjnie:

Serwis visa-requirements.io dodaje, że osoby pochodzenia pakistańskiego nie mogą skorzystać z visa on arrival ^[7]. Dla e-Visa portal rządowy podaje takie samo wykluczenie: posiadacze paszportu Pakistanu i osoby, których rodzice lub dziadkowie urodzili się albo stale mieszkali w Pakistanie ^[1].

Na których lotniskach działa visa on arrival?

Listy lotnisk dla visa on arrival nie ma w żadnym z oficjalnych źródeł, z których korzysta ten artykuł. Dwa serwisy komercyjne podają różne dane:

• visa-requirements.io: 6 lotnisk, czyli Delhi, Mumbai, Chennai, Kolkata, Bengaluru i Hyderabad ^[7].
• globalvisashop.com (dla obywateli ZEA): 9 lotnisk, czyli Delhi, Mumbai, Kolkata, Chennai, Bengaluru, Hyderabad, Kochi, Calicut i Ahmedabad ^[8].

Dla Polaka ta lista nie ma znaczenia, bo i tak wjeżdża na e-Visa. Według komunikatu PIB z 10.08.2026 e-Visa można wykorzystać w 88 punktach wjazdu: na 37 lotniskach, w 38 portach morskich i na 13 przejściach lądowych ^[10]. Szczegóły znajdziesz w artykule lotniska i porty wjazdu na e-Visa.

Co zamiast visa on arrival? e-Visa w kilku krokach

Zamiast visa on arrival Polak wybiera e-Visa. To ETA przyznawane online, które na granicy zamienia się w wizę w paszporcie. Według portalu Indian Visa Online proces wygląda tak:

1. Termin: składasz wniosek najpóźniej 4 dni i najwcześniej 120 dni przed przylotem ^[1].
2. Strona: korzystasz wyłącznie z indianvisaonline.gov.in, jedynego oficjalnego portalu ^[1].
3. Opłata: e-Tourist dla Polski kosztuje 10 USD (30 dni, przylot kwiecień–czerwiec), 25 USD (30 dni, lipiec–marzec), 40 USD (1 rok) lub 200 USD (5 lat) według cennika MHA z 08.09.2026 ^[2]. Do tego dochodzi 3% prowizji bankowej przy płatności kartą, np. 25 USD + 3% = 25,75 USD ^[2].
4. Decyzja: według PIB ok. 95% wniosków e-Visa jest rozpatrywanych w mniej niż 72 godziny ^[10].
5. Podróż: lecisz z wydrukiem ETA ze statusem GRANTED. Na granicy pobierane są dane biometryczne, a urzędnik umieszcza wizę w paszporcie ^[1].

Pełną instrukcję wypełniania formularza znajdziesz w poradniku wiza do Indii krok po kroku. Rodzaje e-Visa i ich zasady opisuje strona e-Visa Indie, a wszystkie kwoty zebraliśmy w zestawieniu ile kosztuje wiza do Indii.

A jeśli e-Visa nie pasuje do celu podróży?

Jeśli jedziesz do pracy, na studia albo jako dziennikarz, potrzebujesz wizy tradycyjnej, a nie visa on arrival. Wniosek wypełniasz online, a potem składasz dokumenty osobiście. Procedurę w Polsce opisuje artykuł wiza papierowa przez Ambasadę Indii w Warszawie.

Mit „wizy na lotnisku”: skąd się wziął?

Mit „wizy na lotnisku” najpewniej wziął się z dawnej nazwy e-Visa. Program początkowo nosił nazwę „Tourist Visa on Arrival”, a sama wiza wcale nie była wydawana na lotnisku bez wcześniejszego wniosku. Raport roczny indyjskiego Ministerstwa Turystyki opisuje wdrożenie „Tourist Visa on Arrival enabled with Electronic Travel Authorization (ETA) (renamed as e-Visa)” ^[3]. Chodziło o wizę „po przylocie”, ale zawsze na podstawie zezwolenia przyznanego wcześniej online.

Ślady tej nazwy widać do dziś:

• Adres formularza: linki do wniosku e-Visa na stronach ambasad prowadzą pod adres kończący się na /evisa/tvoa.html, a adres pomocy technicznej to indiatvoa@gov.in ^[11].
• Archiwalne strony ambasad: Ambasada Indii w Sofii nadal opisuje „salient features of the e-Visa on Arrival” i pisze, że „the facility is available on arrival” na 24 lotniskach ^[5]. Ten sam tekst zaznacza jednak, że cały proces odbywa się online, a zezwolenie przyznawane jest przed podróżą ^[5].
• Stare teksty promocyjne: w serwisie Ambasady Indii w Warszawie zachował się tekst z 2016 r. o „visa on arrival for 150 countries” ^[6]. Naszym zdaniem chodziło o ówczesne e-wizy, a nie o wizę kupowaną przy okienku.

Wniosek: jeśli ktoś pisze, że „do Indii wizę dostaniesz na lotnisku”, myli się. Dla Polaka „on arrival” oznacza tylko tyle, że urzędnik umieszcza wizę w paszporcie po przylocie. Wcześniej trzeba jednak mieć przyznane ETA.

Krótka historia visa on arrival w Indiach

Źródła pozwalają odtworzyć tylko kilka faktów z historii visa on arrival w Indiach:

• 27.11.2014: rząd Indii uruchomił e-Visa, wtedy w formule Tourist Visa on Arrival z ETA. Według raportu Ministerstwa Turystyki e-Tourist Visa objęła na początku 46 krajów ^[3], a komunikat PIB z 10.08.2026 podaje, że w 2014 r. system wprowadzono dla obywateli 43 krajów ^[10].
• 30.11.2016: po decyzji rządu program e-Tourist Visa przemianowano na e-Visa ^[3].
• Luty 2019: według KPMG zmiany ogłoszone 15.02.2019 rozszerzyły „visa on arrival” na obywateli Republiki Korei. Wcześniej była dostępna tylko dla obywateli Japonii ^[4].
• Stan obecny (listopad 2026): portal wymienia Japonię, Koreę Płd. i warunkowo ZEA ^[1]. Od kiedy dokładnie ZEA jest na liście, źródła nie podają.

Dziś główną drogą wjazdu są e-wizy. Według PIB z 10.08.2026 stanowią ok. 78% wiz wydawanych przez Indie i są dostępne dla obywateli 172 krajów ^[10].

Najczęstsze błędy Polaków

• Lot bez ETA w nadziei na wizę przy okienku. Polska nie jest na liście visa on arrival ^[1].
• Mylenie e-Arrival Card z wizą. e-Arrival Card to bezpłatne zgłoszenie przylotu, które wypełniasz do 72 godzin przed przylotem, i według portalu „not a visa” ^[1], ^[12]. Więcej w artykule o e-Arrival Card.
• Płacenie za „wizę ekspresową na lotnisko”. Rząd Indii nie pobiera opłat za tryb ekspresowy, a MHA ostrzega przed pośrednikami obiecującymi „speedy/express grant of e-Visa” ^[1]. Jak rozpoznać fałszywe strony, wyjaśnia artykuł o oficjalnej stronie wizy do Indii.

Szerszy przegląd wszystkich rodzajów wiz znajdziesz w przewodniku wiza do Indii.

FAQ